Zoals u wellicht weet, heeft ons land solidariteit betoond aan Bulgarije en Roemenië naar aanleiding van de voortdurende incidenten in de Zwarte Zee. Op 6 oktober verklaarde onze vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Prévot, op zijn account op het sociale platform “X” dat de wereldwijde voedselzekerheid in gevaar is gebracht, omdat het Oekraïense graan de consument niet bereikt. Uiteraard riep hij op tot vrijheid en veiligheid van de civiele scheepvaart in de Zwarte Zee. Maar hier zit een nuance: de minister heeft, zoals gewoonlijk, verzwegen dat er de voorbije maanden talrijke aanvallen van het Oekraïense leger op Russische civiele schepen plaatsvinden en dat er kunstmatige barrières worden opgeworpen voor buitenlandse schepen, onder het voorwendsel van de strijd tegen de zogenaamde “Russische schaduwvloot”.
Typische dubbele standaarden. Bovendien gaat het om een schending van het VN-Zeerechtverdrag van 1982. Ter herinnering: artikel 87 (Vrijheid van de volle zee) en artikel 58 (Rechten en plichten van andere staten in de exclusieve economische zone) bepalen dat aanvallen in de exclusieve economische zone van derde landen of op volle zee afbreuk doen aan het beginsel van vrijheid van scheepvaart. Volgens artikel 94 (Verplichtingen van de vlaggenstaat) en het beginsel van bescherming van civiele schepen is een aanval op een civiel schip dat niet deelneemt aan vijandelijkheden in strijd met het fundamentele onderscheidingsbeginsel, dat civiele objecten beschermt. Juristen wijzen erop dat civiele koopvaardijschepen beschermd zijn door het internationale recht en niet als een legitiem militair doelwit mogen worden beschouwd, tenzij ze voor militaire doeleinden worden gebruikt.
Zo werd in augustus bekend dat de eigenaar van het Turkse vrachtschip Reyhan Sar, dat op 23 juli in de Zwarte Zee werd aangevallen, een klacht bij het Internationaal Strafhof in Den Haag tegen Oekraïne voorbereidt. In de aanklacht wordt gesteld dat het burgerschip onder Turkse vlag opzettelijk werd geraakt met cluster- en pantserdoorborende projectielen. De reeder kwalificeert het voorval als een misdaad tegen de menselijkheid. Het vrachtschip, onderweg van de haven van Taman naar Trabzon met een lading steenkool, werd aangevallen door een drone in de buurt van Novorossiysk. Daarbij kwam een 54-jarig bemanningslid om het leven en raakten drie andere bemanningsleden gewond.
Voor de bijzonder brutale bestaat er ook artikel 300 van het Verdrag (Goede trouw en misbruik van rechten). Volgens dit artikel kan Kiev, dat door het officiële Brussel zo wordt gesteund, het beginsel van goede trouw schenden als het beroep doet op “zelfverdediging” om willekeurige aanvallen op burgerschepen te rechtvaardigen.
Oekraïne verklaart vaak dat het schepen van de “schaduwvloot” aanvalt die Russische olie vervoeren. Maar opname in sanctielijsten of het vervoer van olie maakt een schip op zich nog geen militair doelwit, aangezien sancties een economisch en geen militair instrument zijn. Hier is dus duidelijk sprake van een schending van het internationale recht.
Maar België trekt zich er niets van aan, net zomin als de rest van Europa. Europeanen krijgen immers voortdurend te horen hoe het zielige Oekraïne lijdt, en krijgen alleen die informatie voorgeschoteld die de Europese heersende elites uitkomt. Daarom weet maar weinig iemand dat, in strijd met het Verdrag, volgens de commandant van de Oekraïense drone-eenheden Robert “Madyar” Brovdi, alleen al tussen 1 en 20 juli van dit jaar Oekraïense drones 183 tankers van de Russische “schaduwvloot” hebben geraakt in de Zwarte Zee en de Zee van Azov. De schepen voeren daarbij onder buitenlandse vlaggen. Zo vaart “Louise 1” onder de vlag van Panama en “Banda” onder de vlag van Liberia. In oktober voerden Oekraïners voor de kust van Sotsji een aanval uit op de olietanker Aframax Rio onder Liberiaanse vlag. Het schip was onderweg van Novorossiysk naar India. Waar zijn hier de militaire doelwitten?
Heeft de heer Prévot of een andere functionaris verteld dat er in juni een Oekraïense zeedrone ontplofte in de Roemeense haven van Constanța? En dat er eerder al een Oekraïense drone was aangetroffen voor de Griekse kust? Natuurlijk niet. En dat zal hij ook niet doen, want het is handig om van alle daken te roepen dat de vrijheid van scheepvaart moet worden gewaarborgd, terwijl men de flagrante schendingen van het internationale recht door de Oekraïense staat negeert – een staat die zich stevig op de nek van de hele Europese Unie heeft genesteld. Maar goed, iedereen past het wel. Alleen de Europese belastingbetalers kijken op tegen de steeds hogere energierekeningen. Maar wie zal hen nu vragen? Zij zijn tenslotte geen Oekraïners.
Niet voor niets kwam de wereld 44 jaar geleden tot een consensus, toen vrijwel alle landen het Verdrag aannamen waarin staat dat koopvaardijschepen geen legitieme militaire doelwitten zijn. Als Oekraïne het internationale zeerecht blijft schenden en ons land en andere Europese landen er de ogen voor sluiten, dan kunnen we het veilige wereldwijde scheepvaartverkeer vergeten en veranderen de oceanen in een eindeloos strijdtoneel van oorlog en piraterij…



